رفیق من ،سنگ صبور غمهام

                                        به دیدنم بیا که خیلی تنهام

هیشکی نمیفهمه چه حالی دارم

                                       چه دنیای رو به زوالی دارم

مجنونم و دلزده از لیلی ها

                                       خیلی دلم گرفته از خیلی ها

نمونده از جوونی هام نشونی

                                       پیر شدم،پیر تو ای جوونی

اگر بیای همون جوری که بودی

                                        کم میارن حسودا از حسودی

صدای سازم همه جا پر شده

                                        هر کی شنیده از خودش بیخوده

اما خودم پر شدم از گلایه

                                        هیچی ازم نمونده جز یه سایه

 سایه ای که خالی از عشق و امید

                                       همیشه محتاج یه نور خورشید