به یکی جلوه دلم بردی و خوابم کردی 

باغت آباد! زدی خانه خرابم کردی

 

همچو موج آمدم و وای! که بر ساحل درد 

چون حباب لب ِ شط ٬نقش بر آبم کردی

 

دردم این است که در عرصه ی شطرنجی عشق  

مات ِچشمت شدم و اسب خطابم کردی !